A co jak nosimy każdego dnia plecak?


16.09.2011 | kategoria: Rozwój osobisty

Temat ten dotyczy torebek, toreb, saszetek, teczek, neseserów i innych podręcznych siatek, noszonych w formie plecaka. Do tego wpisu zainspirowało mnie pytanie jakie otrzymałam w poprzednim wpisie pt:   BATYCKI – polska marka galanterii skórzanej , zadane  przez redaktora Network Magazynu Macieja Maciejewskiego:  A co jak kobieta nosi plecak?

Moim zdaniem pytanie to jest godne uwagi i rozszerzenia tego zagadnienia. Co do szczegółów – wszystko zależy w jakich okolicznościach nosimy plecak – czy to do szkoły gdzie jest on bardzo wskazany z uwagi na symetrię kręgosłupa, czy też podczas wyprawy turystycznej jak również z zupełnie innego powodu bo np.  lubimy tak się nosić, czujemy taką potrzebę i jest nam z tym dobrze.

Co może oznaczać noszenie plecaka?

Plecak to bagaż, w którym nosimy swój „posag” (spadek) otrzymany od życia w formie obciążeń i obowiązków. Dzieci noszą książki i zeszyty, turyści noszą najpotrzebniejsze rzeczy do życia będąc w trasie, które zabrali ze swojego domu.  W małym plecaczku przeważnie nosimy niezbędne rzeczy np. strój do ćwiczeń sportowych na sali gimnastycznej lub niezbędne akcesoria podróżnika czyli parasol, płaszcz przeciwdeszczowy, latarkę, kompas, wodę do picia lub przeciwsłoneczny krem z filtrem,  strój kąpielowy i ręcznik. Czasem plecak taki zawiera mniej potrzebne akcesoria w podróży jak np. papierosy i alkohol, które jednak jego właściciel uznał dla siebie za ważne.
Sam plecak, jego wielkość, ilość kieszeni, schowków i kolor oraz zawartość również świadczą o jego właścicielu, jego upodobaniach i sposobie życia jako praktyk i odpowiedzialny człowiek lub o swobodniejszym podejściu do wielu spraw.

 

A co jak kobieta nosi plecak?

Kobiety traktujące plecak jako formę torebki, noszą w nim przedmioty codziennego użytku takie jak np. kosmetyczna, lusterko, szczotkę do włosów, komórka, portfel, wizytownik, karty kredytowe – to co nosi się w przeciętnej torebce z tą różnicą, że to nie jest typowa torebka lecz plecak. Chcą to podkreślić w swoim codziennym życiu informując nas, że jest to dla nich ważna forma – forma człowieka obciążonego balastem życia, człowieka będącego ciągle w drodze – podróżnika życiowego poszukującego własnego celu, a zarazem pokutnika na pielgrzymce życia.
Plecaki to kwestia dyskusyjna dla dorosłej kobiety. Z pewnością są wygodne, ale zwykle mają w sobie mało elegancji, aby były dodatkiem do biznesowej kreacji. Czy plecak nadaje się na spotkanie w poważnym towarzystwie biznesowym, na prezentacji produktów u prelegenta, jako wizerunek szefa czy prezesa w biurze?
Nie tym razem. Plecaczki dla kobiet np. zamszowe plecaczki, można spokojnie połączyć z prochowcem i zarzucić na ramię wychodząc na spotkanie w gronie znajomych, na zakupy do miasta lub wybierając się w podróż, ale w niektórych sytuacjach np. na uroczystej Galii czy wieczorowej kolacji firmowej, lepiej wymienić plecak na inną formę galanterii skórzanej np. elegancką, małą torebkę BATYCKI.

Plecak, który raz nosi się na obu ramionach, a raz na jednym jako worek obciążające jedno z ramion (efektem może być garb w postaci wypchanej łopatki lewej lub prawej), można kojarzyć z formą tobołka z dawnych czasów, noszonego na kiju. Wkładało się do niego tylko najcenniejsze i niezbędne rzeczy, które trzeba było zabrać ze sobą wyruszając w drogę. Tobołek taki mógł stanowić formę posagu życiowego w przedmioty codziennego użytku jak również związane z wiarą, kulturą, zwyczajami oraz poziomem społecznym.  Np. plecak w formie pokrowca na gitarę z jego pełna zawartością, będzie świadczył o osobie uwrażliwionej na muzykę, o osobie raczej pogodnej i pozytywnej emocjonalnie, która poprzez wyrażanie siebie muzyką, chce uciec od trudnych spraw dnia codziennego lub ma potrzebę docenienia jej w środowisku.

Bezsilność, bezradność, bez mocy, bez możliwości

Warto wyobrazić sobie człowieka z plecakiem jako całość formy naszej sylwetki. Plecak to obciążenie – forma garbu jaki często sami sobie dokładamy w życiu. Jeśli nie ma konieczności noszenia plecaka (np. szkoła, turystyka), a my mimo to korzystamy z takiej formy, może to oznaczać fakt, iż są rzeczy z którymi trudno nam się rozstać, które jak ten posag – musimy stale mieć przy sobie. Jest coś z dawnych lat, co nie daje nam spokoju, o czym musimy wciąż rozpamiętywać i jako kara każdego dnia odprawiamy pokutę nosząc na plecach balast – ciężar zdarzenia z danych lat, z którym nie potrafimy się rozstać i zamknąć za nim drzwi. W późniejszym – dorosłym życiu mając w podświadomości wytłumaczenie „taki los” , wciąż nosimy obciążający balast na plecach. Podobnie jak w bajkach, aby  przetrwać i nie zamarznąć zimą, stary człowiek musiał dźwigać na plecach chrust z lasu, a dzwonnik z NotreDame był napiętnowany w postaci garbu na plecach.

Dla większości dzieci i młodzieży szkoła jest pewną formą obciążenia właśnie w czasie najwspanialszych i niewinnych lat dzieciństwa. Aby wczesne lata nauki uprzyjemnić – ozdobić, odciągając myśli dziecka o przykrych obowiązkach szkolnych i kierując na miłe, bajkowe gadżety, projektuje się przeróżne ozdobne – „wesołe” plecaczki na podręczniki. One choć na chwilę pomagają zapomnieć o obciążeniach jakie dostał właśnie mały człowiek w swoim niewinnym, dziecięcym życiu. W tym przypadku plecak również oznacza bezsilność – nie ma możliwości uchylania się od obowiązków szkolnych – dziecko nie ma mocy, aby się temu przeciwstawić, nie ma takiej możliwości.
A co z sześciolatkami w szkole?
Czy faktycznie niezbędne jest im takie obciążenie już w wieku 6-ciu lat?
Czy będą od tego mądrzejsze?

Dla turysty duży, ciężki plecak również jest forma męki i sporego wysiłki, który z zadowoleniem chce on podejmować. Przecież mógłby siedzieć sobie w domu lub w parku albo wybrać prostsze, łatwiejsze i przyjemniejsze rozwiązanie na wyprawę.  Z czasem, kiedy człowiek jest bardziej doświadczony czy też zamożniejszy, automatycznie wybiera lżejsze rozwiązania. Z satysfakcją płaci tragarzom za niesienie swojego plecaka (ciuchów i jedzenia) oraz namiotu  np. na słynnej historycznej drodze inkaskiej w Peru, którą pokonuje się w 1-5 dni.
Może to świadczyć o zamożności i podchodzeniu do spraw życiowych w inny – prostszy  sposób oraz o silnej osobowości takiego człowieka mocy, który nie musi się już sprawdzać „w wyścigu szczurów”, który zna swoją wartość. To lider struktur, kierownik – dyrektor – zarządca, który poszukując rozwiązań ułatwiania sobie życia, przekazuje wiele zadań do rozwiązania innym osobom – podwładnym bądź współpracowników, a rodzice zlecają domowe obowiązki swoim dzieciom ucząc ich dyscypliny i pracy, co jest przy okazji również edukacyjne.
Ktoś mniej zamożny, kogo nie stać na opłacenie pomocników lub nie ma cech przywódczych do zlecania zadań innym ludziom – będzie swój „plecak życiowy” musiał dźwigać sam. Oczywiście jedni mogą mieć maleńki – plecaczek traktowany bardziej symbolicznie, a inni sporych rozmiarów i jakby się biczowali lub nosili w nim kamienie w pokutnych celach  czy w ascezie. Uwolnienie się od plecaka w codziennym dniu to zamknięcie drzwi przed napiętnowaniem, przed przytłaczającymi nas obowiązkami. przykładem mogą być tu wakacje u dzieci i wielka radość z ich nadejścia.
To czy lubimy każdego dnia nosić ze sobą plecak czy też nie, nie ma żadnego znaczenia czy to dobrze  czy źle, ładnie czy brzydko, czy wypada czy też nie wypada.  Wiedza na temat ubioru człowieka, to tylko analiza własnej osobowości  – coś czego możemy się dowiedzieć o samych sobie i innych ludziach, czego być może nie dopuszczaliśmy do swoich myśli, ale czas zmierzyć się z przeszłością i własnymi słabościami.

Wizerunek ofiary

Aby mieć wizerunek człowieka przytłoczonego życiem i sprawami doczesnymi nie trzeba nosić ciężkiego plecaka – wystarczy mieć skuloną postawę (może już od dziecka – karcone, wyśmiewane, popychane) – w oczach innych będziemy uchodzić za osobę przegraną, bezsilną, ofiarę losu, mało atrakcyjną jako kandydat dla przyszłego pracodawcy. Plecak każdego dnia może być formą zastępczego garbu lub skulonej postawy.
Fałszywe pojęcie pokory pochyla ludzi ku ziemi. Pobożność zdewaluowała najbardziej ludzi mających fałszywe pojęcie o pokorze. Niektórzy rozumieją pokorę jako samoponiżanie się, deprecjonowanie własnej wartości i samozniszczenie. Uważają, że nie wolno cieszyć się dobrem, jakie „podarował nam Bóg”. Nawet dumę z tego, co jest w nas, odrzucają jako „pychę wobec Boga”. Więcej szczegółów poruszających ten pełen kompleksów problem psychologiczny zachowania postawy pokory, garbienia się i kulenia sylwetki  – czyli totalnemu zaprzeczeniu postawie ludzi zadowolonych z życia, dumnych, radosnych i szczęśliwych czyli ludzi życiowego sukcesu, w książce pt.: „Obrazy braku poczucia własnej wartości. Garbaty” – Anselm Grün OSB.

Opisany wyżej portret psychologiczny osoby o niskim poczuciu własnej wartości nie musi wyglądać przez całe życie tak samo. Poczucie własnej wartości to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Jak można zmieniać negatywne myśli o sobie na pozytywne?
Jeśli masz właśnie taki problem ze sobą, z dzieckiem lub osobą Ci bliską, praktyczne rady zawarte są w filmie pt. „Poczucie własnej wartości” . Pomogą one z pewnością w rozwoju zdrowego poczucia własnej wartości i pozwolą z większą pewnością siebie pokonywać życiowe trudności i przełamywać kompleksy.

 

Przywódca czy leser?

Od tego, jakie nosimy czyste wyprasowane lub wymięte ubrania, a do nich różne dodatki (torebki, zegarki, parasolki, okulary, biżuteria u kobiet i mężczyzn w tym kolczyki na języku, w nosie na powiece czy w uszach  itp.), czy mamy „artystyczne” ubarwienie skóry (makijaż silny bądź delikatny lub jego brak oraz widoczne tatuaże), szałową lub klasyczną fryzurę, ozdoby we włosach, czyste paznokcie i ręce itd..,  w dużej  mierze zależy to, jak będą nas traktować inni –  czy będziemy uchodzić za urodzonych przywódców, kompetentnych pracowników czy leserów i bumelantów.

 

Inne wpisy na temat dodatków do ubiory zadbanej kobiety i eleganckiego mężczyzny:
– o galanterii skórzanej:  BATYCKI – polska marka galanterii skórzanej >>
– o tatuażach:  Tatuaż – dobry czy zły obyczaj? >>

Podziel się:
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter
  • Wykop
  • Gadu-Gadu Live
  • Śledzik
  • Blip
  • Flaker
  • Yam
  • Google Buzz
  • Blogger.com
  • Google Bookmarks
  • Kciuk.pl
  • Pinger
  • Live
  • Tumblr
  • email
  • Drukuj